W pracy z młodzieżą szczególnie ważne są dla mnie zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i relacja oparta na wzajemnym szacunku. Staram się tworzyć przestrzeń, w której nastolatek może mówić otwarcie o swoich trudnościach bez lęku przed oceną czy krytyką.
Najczęściej pomagam młodym osobom, które:
- mają trudności w relacjach z rówieśnikami, rodziną lub w szkole,
- zmagają się z lękiem, obniżonym nastrojem lub silnym napięciem emocjonalnym,
- wycofują się z kontaktów społecznych lub czują się samotne,
- doświadczają trudności związanych z dojrzewaniem, akceptacją siebie, własnego ciała czy swojej tożsamości,
- mają objawy depresyjne, niską samoocenę,
- dokonują samookaleczeń lub podejmują zachowania autodestrukcyjne,
- sięgają po używki,
- mają trudności ze snem, natrętne myśli, drażliwość lub problemy z regulacją emocji.
Dorastanie to czas dużych zmian, napięcia i poszukiwania własnego miejsca. Nastolatki często przeżywają silne emocje, z którymi trudno im sobie poradzić. Czasem wycofują się z relacji, izolują, reagują złością albo próbują radzić sobie z napięciem poprzez zachowania autodestrukcyjne czy używki.
W terapii ważne jest dla mnie nie tylko zmniejszenie objawów, ale także lepsze rozumienie siebie, swoich emocji i potrzeb.
Osoby niepełnoletnie na pierwsze spotkanie muszą przyjść z rodzicem lub opiekunem prawnym.